دانشی سودمند که همه میفهمند
باور داریم دانش حق همگان است و ارزشش در چیزی است که به زندگی مردم میافزاید. این اصول راهنمای کار ماست و هر کسی میتواند آنها را در یادگیری، کار و جامعهٔ خود به کار ببرد.
دانش برای سودمندی
ارزش دانش را با مشکلات واقعیای که برای مردم حل میکند میسنجیم، نه با فراوانی سخن دربارهٔ آن.
در زندگی شما: پیش از آموختن چیزی تازه از خود بپرسید: به حل کدام مشکل کمکم میکند؟
نخست کرامت
هر انسانی توان یادگیری و مشارکت دارد؛ از این رو همراه مردم طراحی میکنیم، نه فقط برای آنان.
در زندگی شما: پیش از پیشنهاد راهحل، نظر صاحب نیاز را بپرسید.
پیش از باور، بررسی کن
میان نظر و شاهد، و میان فعالیت و نتیجه تمایز میگذاریم و مرزهای دانستههایمان را آشکارا میگوییم.
در زندگی شما: در برابر هر خبر یا پاسخی بپرسید: چه کسی گفته؟ شاهدش چیست؟ چه چیزی را ثابت نمیکند؟
یادگیری با انجام دادن
فهم وقتی کامل میشود که میآزماییم، میسازیم، خطا میکنیم و اصلاح میکنیم؛ همانگونه که جزری علم و صنعت را به هم پیوند داد.
در زندگی شما: چیزی را که امروز میآموزید به گامی کوچک تبدیل کنید و در همین هفته به کار ببندید.
دانش محلی ثروت است
تجربهٔ مردم از زمین، آب و میراثشان سرچشمهٔ دانشی است که سزاوار ثبت و احترام است.
در زندگی شما: دانش سالمندان پیرامون خود را پیش از آنکه از دست برود بنویسید.
فناوری در خدمت انسان
هوش مصنوعی ابزاری است که باید بازبینی شود، نه مرجعی که باید از آن اطاعت کرد. تصمیم و مسئولیت با انسان میماند.
در زندگی شما: در امری مهم به پاسخ ماشینی تکیه نکنید، مگر آنکه خودتان یا با یک متخصص آن را بازبینی کنید.
گشودگی و مشارکت
دانش با به اشتراک گذاشتن رشد میکند؛ به زبانهای گوناگون و برای همهٔ سنین و پیشینهها.
در زندگی شما: آنچه میدانید به دیگری بیاموزید؛ آموزش دادن کوتاهترین راه به فهم ژرف است.
امانتداری و حریم خصوصی
به دادهها و داستانهایی که مردم به ما میسپارند احترام میگذاریم و دربارهٔ هیچکس بدون رضایتش چیزی منتشر نمیکنیم.
در زندگی شما: عکس یا اطلاعات کسی را بدون اجازهاش به اشتراک نگذارید.
چرا جزری؟
بدیعالزمان جزری (۱۱۳۶–۱۲۰۶م) مهندس و دانشمندی بود که در دیاربکر میزیست. او در سال ۱۲۰۶ کتاب «الجامع بین العلم والعمل النافع فی صناعة الحیل» را نوشت و در آن دستگاههای بالا بردن آب، ساعتها و ماشینهای خودکار را شرح داد. از او دو اندیشه میگیریم: دانش با کار سودمند کامل میشود، و آب و ماشین و انسان یک داستاناند.
از ارزش تا عمل
این ارزشها در مسیرهای ما به عمل تبدیل میشوند: در «مهارت و گواهی» میآموزید، در مجلههای جزری بررسی و منتشر میکنید و در «فوتوریا» مسیر خود را میسازید.